Ο ποταμός Μόρνος (ή Δαφνούς ή Υλαίαθος για τους αρχαίους), πηγάζει από τις νότιες πλαγιές της Οίτης και χύνεται στα όρια Κορινθιακού και Πατραϊκού κόλπου δυτικά της Ναυπάκτου, αφού διαρρεύσει μέρος του νομού Φωκίδας. Έχει συνολικό μήκος 70 χιλιόμετρα περίπου κι η λεκάνη απορροής του είναι 1180 τετρ. χιλιόμετρα.
Οι αυξανόμενες ανάγκες της Αττικής για ύδρευση οδήγησαν στην κατασκευή του φράγματος και της Τεχνητής Λίμνης του Μόρνου, κατά τη δεκαετία 1969-1979. Είναι το ψηλότερο φράγμα της Ευρώπης, ύψους 126 μ. Η τεχνητή λίμνη του Μόρνου έχει χωρητικότητα 780 εκατ. κ.μ. Από το Μόρνο το νερό φτάνει στην Αθήνα μέσω του υδραγωγείου του Μόρνου, που είναι ένα κανάλι ελεύθερης ροής και διασχίζει τους νομούς Φωκίδος, Βοιωτίας και Αττικής. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα υδραγωγεία στην Ευρώπη και έχει μήκος 192 χλμ.
Το φράγμα του Μόρνου απέχει 28χλμ από το Λιδωρίκι.
Στο βυθό της λίμνης βρίσκεται το χωριό Κάλλιο, το οποίο καταποντίστηκε την 1η Ιανουαρίου του 1980. Το αρχαίο Κάλλιο ήταν χτισμένο δίπλα στα ερείπια της Καλλίπολης, της σημαντικότερης αιτωλικής πόλης της περιοχής, κέντρο πιθανότατα ολόκληρου του αιτωλικού έθνους.
Μετά την καταστροφή του χωριού από τα νερά της λίμνης, κατασκευάστηκε στη θέση του ένας καινούριος οικισμός, ο οποίος βρίσκεται σε υψόμετρο 460μ. και απέχει 14 χλμ από το Λιδορίκι.